Współrzędne 71

Uploaded 30 czerwca 2020

Recorded czerwca 2020

-
-
128 m
95 m
0
1,3
2,6
5,22 km

Obejrzane 20 razy, pobrane 0 razy

w pobliżu Otwock, Województwo mazowieckie (Polska)

Świdermajer is a style of architecture, whose creator was Michael Andriolli. Wooden architecture inspired by the architecture of mountain areas is characteristic for buildings built on the right bank of the Vistula, from Nałęczów to Warsaw. Few of them have survived in good condition, but still walking around Otwock we can feel their former splendor.
Train stop

Otwock railway station - beginning of the route

|
Pokaż oryginał
Waypoint

Abram Gurewicz’s Health Resort — 8 Armii Krajowej Street

Uzdrowisko Abrama Gurewicza to flagowy obiekt w Otwocku i jeden z największych tego typu drewnianych budynków w Polsce, ze znaczącymi elementami historycznymi, architektonicznymi i artystycznymi o dużej wartości. Wzniesiono go na działce o powierzchni 3 hektarów. Zbudowany etapami, w latach 1906–1921, początkowo był znany jako Villa Gurewiczanka - mała rezydencja rodziny Gurewiczów. Później został przekształcony w piękne uzdrowisko o nazwie Pensjonat Gurewicza, które pod koniec lat 30. XX wieku było znane jako Centrum Uzdrowienia Gurewicza. W ostatnim etapie konstrukcja uzyskała kształt wielokąta, składający się z siedmiu sąsiadujących ze sobą skrzydeł. Od wschodu i południa budynek otoczony był pokojami wypoczynkowymi, przeszklonymi werandami i trzema otwartymi tarasami. Doskonale wyposażone spa miało kanalizację, bieżącą wodę, prąd i telefony. Był też elegancki salon dla pacjentów, czytelnia, salon, jadalnia i sala koncertowa z fortepianem. Pokoje te zostały dodatkowo ozdobione przez słynnego grafika Toma Josepha, który malował dekoracje w dominujących kolorach złota, niebieskiego i czerwonego. Spa otoczone było profesjonalnie urządzonym parkiem z różnorodnymi egzotycznymi roślinami. Ośrodek nie miał statusu sanatorium ani szpitala. Przyjmował tylko rekonwalescentów i ludzi szukających pokoju. W czasie wojny budynek został przejęty przez nazistów, następnie w lipcu 1944 r. Stał się ośrodkiem szkoleniowym Ministerstwa Edukacji. W 1948 r. Przodkowie Romana Gurewicza, jego brata Ignacego i ciotki Idy Grynszpan (z domu Gurewicz) sprzedali nieruchomość Urzędowi Miasta Stołecznego Warszawy, który w tym samym roku odsprzedał ją Ministerstwu Edukacji. W dniu 3 czerwca 1997 r. Został sprzedany polskiej Fundacji Alzheimera, która utworzyła tam Centrum Alzheimera, nadal nazywane Gutowiczem. Budynek został wpisany do Krajowego Rejestru Zabytków 31 stycznia 1979 r. (Nr wpisu 937).
|
Pokaż oryginał
Waypoint

The property of the Badior family – between Warszawska, Willowa, Kościuszki and Żeromskiego Streets

Przedwojenna nieruchomość rodziny Badiorów znajdowała się między dzisiejszymi ulicami Warszawską, Willową, Kościuszki i Żeromskiego. Pensjonat braci Nausbaum został otwarty w 1910 roku w jednym z pięciu dwukondygnacyjnych drewnianych budynków. Po 1930 r. F. Cukierman kupił nieruchomość i zmienił nazwę na Pałac Polonia. Po wojnie stał się domem komunalnym. Został zniszczony w pożarze w nocy z 23 na 24 grudnia 1998 r. Do czasów współczesnych zachowały się tylko dwa budynki, ale nie w bardzo dobrym stanie, jednak elementy architektoniczne świadczące o świetności drewnianych willi w Otwocku nadal można podziwiać. Wspaniały, dwukondygnacyjny budynek przy ul. Willowej (pomalowany na niebiesko) charakteryzuje się pięknymi werandami z półkolistymi oknami; podczas okupacji hitlerowskiej mieściło się tu Biuro Dowódcy Wojskowego. W głębi dziedzińca znajduje się stara willa Much Zygmunt Badior z początku XX wieku. Obecny właściciel wystawił go na sprzedaż, nadzorował go remont miasta.
|
Pokaż oryginał
Waypoint

The Rose Villa – 32 Tadeusza Kościuszki Street

Drewniana Villa Rose, należąca do rodziny Jabłońskich, to dwukondygnacyjny, drewniany budynek położony na zboczu wzgórza. Jest zachowany w doskonałym stanie, ze wspaniałą werandą na górze, ozdobioną ażurowymi detalami. W latach dwudziestych litewski talmudysta Jabłoński urządził tam prywatny dom modlitwy - małą synagogę - który był otwarty do wojny. W czasie wojny w tym budynku mieszkał prezydent Otwocka, Stanisław Iłowiecki. Funkcję burmistrza pełnił od grudnia 1943 r. Do października 1944 r.
|
Pokaż oryginał
Waypoint

The pharmacy and the colonial shop – 16 Stefana Żeromskiego Street

Czerniawski i Rotsztejn byli właścicielami dwóch budynków, z których jeden był bardzo stylową apteką od 1933 r. Obecnie mieści się w nim Biblioteka Publiczna. W drugim budynku, położonym bliżej ulicy B. Prusa, powstał Kolonialny Sklep Spożywczy Edmunda Budkowskiego. Niestety stylowe werandy zdobiące oba budynki nie przetrwały do naszych czasów. Andrzej Wajda nakręcił tam kilka scen do filmu „Pierścień z orłem w koronie”.
|
Pokaż oryginał
Waypoint

The house of Julia Klauzinska one of the first Polish female doctors – 7 Hipolita Cybulskiego Street

Najprawdopodobniej dom pod numerem 7 należał do jednej z pierwszych polskich lekarek, Julii Klauzińskiej (1858–1928). Dyplom doktora uzyskała w 1885 r. Przez Instytut Medyczny dla kobiet w Petersburgu. W 1904 r. Kupiła nieruchomość przy ulicy Wolczańskiej 13 (obecnie H. Cybulskiego) i mieszkała tam z dziećmi brata. Pracowała jako lekarz w warszawskim liceum dla dziewcząt. Podczas I wojny światowej organizowała i prowadziła szpitale polowe, m.in. w Smoleńsku. Po I wojnie światowej rozpoczęła naukę ginekologii w Otwocku, a także pracowała jako pediatra. Zmarła 9 września 1928 r. Została pochowana w Warszawie na cmentarzu ewangelicko-augsburskim. Dom Julii Klauzińskiej znajduje się obecnie na terenie szpitala.
|
Pokaż oryginał
Waypoint

The Orphanage at 7 Boleslaw Prusa Street

Jest to drewniany dom z początku XX wieku z przeszklonymi werandami, otoczony starymi drzewami. Jest to dawny pensjonat rodziny Golebowskich, przekazany zakonnicom na sierociniec.
|
Pokaż oryginał
Waypoint

Kasperowiczowka – 13 Bolesława Prusa Street

Jest to pięknie odnowiony dom, arcydzieło w stylu Świdermajera, z werandami, balkonem na pierwszym piętrze, wieloma ażurowymi drewnianymi dekoracjami i wieżą z oknami. Edmund Kasperowicz mieszkał tam przed wojną, znany pracownik socjalny, sekretarz Stowarzyszenia Przyjaciół Otwockich, prezes Stowarzyszenia Entuzjastów Radia, redaktor i wydawca magazynu „Otwock”. Zaprojektował pierwszy herb Otwocka. Dzięki jego inicjatywie w 1921 r. Powstała kolonia klerykalna - Soplicowo (obecnie dzielnica Otwocka). Arcybiskup Stanisław Gall chodził tam odpoczywać.
|
Pokaż oryginał
Waypoint

The Eden Guesthouse – 12/14 Maria Konopnicka Street

Jest to drewniany trzykondygnacyjny dom zbudowany w latach dwudziestych na działce Stefana i Stanisława Jankowskich. Pensjonat Eden został założony w 1925 roku przez Zofię Ajzensztadt, a następnie w latach 30. XX wieku nowy właściciel J. Rubin nazwał go Pensjonatem Atlantyckim. Obecnie jest to rezydencja zakonnic.
|
Pokaż oryginał
Waypoint

The Kahan Villa – 7 Maria Konopnicka Street

Na przedwojennej posesji M. Kahana znajdują się dwa domy. Pierwszy, wciąż w dobrej formie, to tajemniczy, dwukondygnacyjny drewniany dom z ażurowymi drewnianymi detalami dekorującymi balkony i przeszklone werandy, bardzo charakterystyczny dla architektury Nadswidrzańskiego w architekturze. Nie bez powodu Dorota Kędzierzawska wybrała właśnie ten dom na scenę do swojego filmu „Time to Die” z Danutą Szaflarską jako bohaterką. Drugi dom to duży, dwukondygnacyjny, drewniany odnowiony budynek.
|
Pokaż oryginał
Waypoint

Villa „Lala” – Reymontowka – 29 Reymonta Street

Trzy drewniane, parterowe domy wakacyjne znajdujące się w Aleksandrowce, najstarszej części Otwocka, są idealnymi przykładami stylu „Świdermajera” z końca XIX wieku. Mają piękne werandy i ręcznie wykonane drewniane dekoracje, zwłaszcza tę z deską umieszczoną w 2001 r. Przez Stowarzyszenie Przyjaciół Otwockich, mówiąc: „To dom, w którym mieszkał Stanisław Reymont i pisał„ Chłopi ”w latach 1908–1918. otrzymał nagrodę Nobla za tę powieść w 1024 roku. Na początku XX wieku majątek należał do Jakuba Schatzschneidera, ojca Aurelii, żony Władysława Reymonda, a zabudowę nadzoruje remont miasta.
|
Pokaż oryginał
Waypoint

The Podole Villa with the pharmacy – 11 Tadeusza Kosciuszki Street

Jednym z najbardziej reprezentatywnych budynków w stylu „Świdermajera” w Otwocku jest drewniany parterowy budynek na rogu ulic Kościuszki i Kościelnej. Willa Podole została zbudowana w 1895 r. Przez aptekarza Franciszka Podolskiego i do 8 stycznia 1951 r. Była własnością jego potomków. Następnie apteka została znacjonalizowana i funkcjonowała do lat 90. Podczas wojny było to miejsce wymiany podziemnej prasy i kontaktów konspiracyjnych. Willa była otoczona pięknym ogrodem zaprojektowanym przez warszawskiego pianistę Michała Nagaya. Potomkowie F. Podolskiego starają się utrzymać dom i ogród w bardzo dobrej formie i odnoszą w tym sukces. Willa Podole od samego początku jest wizytówką Otwocka.

Komentarze

    You can or this trail